W skrócie
Badania nad szachami a wynikami w nauce wykazują co najwyżej skromne efekty, zwłaszcza w matematyce, a efekty te maleją lub znikają, gdy metoda staje się bardziej rygorystyczna. Metaanaliza z 2016 roku mierzy umiarkowany, ale kruchy średni efekt; największe badanie randomizowane, przeprowadzone w Anglii na ponad 4000 uczniów, nie wykazało żadnego efektu rok później. Szachy są dobrym wsparciem nauki, a nie cudownym lekarstwem.
Rodzice i nauczyciele często czytają, że szachy poprawiają oceny, koncentrację, a nawet iloraz inteligencji. Takie twierdzenia czasem opierają się na prawdziwych badaniach, ale są mocno uproszczone. Aby wyrobić sobie właściwy pogląd, trzeba sprawdzić, co zmierzono w każdym badaniu, na ilu uczniach, przez jak długi czas i jaką metodą.
- Transfer uczenia się
- Idea, według której umiejętność nabyta w jednej dziedzinie (tutaj gra w szachy) poprawia wyniki w innej dziedzinie (matematyka, czytanie, ogólne rozumowanie). Właśnie ten transfer badania nad szachami w szkole starają się zmierzyć.
Szachy a wyniki w szkole: zestawienie głównych badań
| Badanie | Kraj | Liczebność | Czas trwania | Wynik w matematyce | Źródło |
|---|---|---|---|---|---|
| Rosholm, Mikkelsen, Gumede, „Your Move” | Dania (Aarhus) | 482 élèves, 34 classes, 5 écoles, de la 1re à la 3e année | Ok. 30 lekcji w 2013 roku, w miejsce co czwartej lekcji matematyki | Szacowany wzrost o 0,10 do 0,18 odchylenia standardowego, istotny tylko w niektórych modelach | PLOS ONE, 2017 |
| Sala i Gobet, metaanaliza | Międzynarodowe | 24 badania, 2788 uczniów grających, 2433 w grupach kontrolnych | Zmienne w zależności od badania | Średni efekt g = 0,38 w matematyce (0,34 we wszystkich dziedzinach) | Educational Research Review, 2016 |
| Jerrim, Macmillan, Micklewright, Sawtell, Wiggins (EEF) | Anglia | 4009 uczniów w wieku 9–10 lat, 100 szkół | Zaplanowane 30 godzin (25–29 godzin w większości szkół) | Brak mierzalnego efektu rok później, w matematyce, czytaniu i naukach ścisłych | Education Endowment Foundation, 2016; Journal of Human Resources, 2018 |
| Trinchero i Sala | Włochy | 931 uczniów szkoły podstawowej | Zajęcia szachowe w klasie, porównane z grupą kontrolną | Lepsze wyniki w rozwiązywaniu zadań w grupie, której instruktorzy uczyli strategii rozwiązywania problemów | Eurasia Journal of Mathematics, Science and Technology Education, 2016 |
Duńskie badanie „Your Move” (2017)
Michael Rosholm, Mai Bjørnskov Mikkelsen i Kamilla Gumede objęli obserwacją 482 dzieci z 5 szkół w Aarhus, w 34 klasach od 1szej do 3ciej klasy. U 323 z nich (grupa eksperymentalna) jedną z czterech tygodniowych 45-minutowych lekcji matematyki zastąpiono od wiosny do połowy października 2013 roku lekcją matematyki opartą na szachach, co dało około 30 lekcji. Pozostałe 159 uczniów uczyło się według zwykłego programu.
Wynik: szacowany wzrost o 0,10 do 0,18 odchylenia standardowego w testach matematycznych, zwłaszcza w zadaniach na rozpoznawanie regularności. Efekt koncentrował się u dzieci, które twierdziły, że są w szkole nieszczęśliwe lub się nudzą; u tych, które się nigdy nie nudzą, był zerowy.
Ograniczenia uznane przez autorów: klasy wybrali dyrektorzy szkół, a nie losowanie; próba była zbyt mała, by z pewnością wykryć efekt mniejszy niż 0,23 odchylenia standardowego; zajęcia prowadził jeden nauczyciel, klubowy zawodnik, czasem w obecności zwykłego nauczyciela; istotność znika w niektórych modelach. Autorzy przedstawiają swoją pracę jako badanie pilotażowe i wzywają do przeprowadzenia eksperymentu randomizowanego.
Metaanaliza Sali i Gobeta (2016)
Giovanni Sala i Fernand Gobet zebrali 24 badania (40 wielkości efektu), które porównywały uczniów uczestniczących w zajęciach szachowych z uczniami z grup kontrolnych: 2788 młodych ludzi w grupach „szachowych” i 2433 w grupach kontrolnych. Uzyskali umiarkowany łączny efekt (g = 0,338), nieco silniejszy w matematyce (0,382) niż w czytaniu (0,248), oraz wyraźniejszy efekt, gdy nauczanie trwało długo; za użyteczny próg uznali około 25–30 godzin.
Decydujące ograniczenie: prawie żadne z analizowanych badań nie porównywało uczniów grających z grupą kontrolną „aktywną”, czyli wykonującą inną, nową i stymulującą aktywność. Nie da się więc wykluczyć, że efekt wynika z nowości, entuzjazmu prowadzącego lub uwagi poświęcanej uczniom (efekt placebo), a nie z samych szachów.
Angielski eksperyment randomizowany EEF
To dotychczas najbardziej solidne badanie. Sfinansowane przez Education Endowment Foundation i przeprowadzone przez zespół UCL Institute of Education (John Jerrim, Lindsey Macmillan, John Micklewright, Mary Sawtell i Meg Wiggins), losowo wybrano 100 angielskich szkół podstawowych. W szkołach z grupy „szachowej” wszyscy uczniowie Year 5 (9–10 lat) przeszli standardowy 30-godzinny program prowadzony przez instruktorów stowarzyszenia Chess in Schools and Communities w roku szkolnym 2013–2014.
Głównym kryterium była ocena z krajowego egzaminu z matematyki na koniec szkoły podstawowej (Key Stage 2), sprawdzanego przez zewnętrznych egzaminatorów i przeprowadzonego rok po zakończeniu zajęć. Spośród 4009 uczniów wyniki są dostępne dla 3865 (97%). Wynik: efekt bliski zeru, z przedziałem ufności od około −0,15 do +0,15 odchylenia standardowego, a także brak efektu w czytaniu i naukach ścisłych. Autorzy wnioskują, że przed twierdzeniem o korzyściach potrzebne są rygorystyczne metody.
Czego to badanie nie mówi: mierzy trwały efekt na egzaminach, rok później. Nic nie mówi o ewentualnych efektach natychmiastowych ani o korzyściach społecznych lub radości z nauki, o których sami autorzy wspominają jako możliwe kierunki.
Włoskie badanie Trinchero i Sali (2016)
Roberto Trinchero i Giovanni Sala porównali 931 uczniów szkoły podstawowej podzielonych na trzy grupy: dwie grupy uczestniczące w zajęciach szachowych i grupę kontrolną. Grupa, której instruktorzy wprost uczyli strategii rozwiązywania problemów właściwych szachom, osiągnęła lepsze wyniki w rozwiązywaniu zadań matematycznych niż dwie pozostałe. Zdaniem autorów to wyraźne nauczanie tych strategii, a nie sama gra, sprzyja transferowi.
Co można rozsądnie wywnioskować
- Brak cudownego efektu. Najbardziej rygorystyczne badanie nie wykazuje żadnego trwałego efektu na egzaminach.
- Możliwe, ale skromne efekty, zwłaszcza w matematyce, zwłaszcza w krótkim okresie i zwłaszcza gdy gra jest wykorzystywana do uprawiania matematyki.
- Sposób nauczania ma znaczenie: jawne strategie, związek z przedmiotem, wystarczający czas trwania.
- Niektórzy uczniowie korzystają bardziej, na przykład ci, którzy w szkole się nudzą, jak w duńskim badaniu.
- Szachy mają inne zalety niż oceny: przyjemność, socjalizację, przestrzeganie zasad. Warto oceniać je także według tych kryteriów.
Czy szachy czynią mądrzejszym?
Dobrzy gracze są często postrzegani jako bardzo inteligentni, ale korelacja nie oznacza przyczynowości: dzieci przyciągane przez szachy mogą już mieć predyspozycje. Kontrolowane badania nie pokazują, że nauka szachów zwiększa ogólną inteligencję. Le Palais des Échecs omawia ten mit w artykule zatytułowanym czy szachy naprawdę czynią mądrzejszym?, a także stawia pytanie odwrotne: czy trzeba być inteligentnym, by grać w szachy?
Mój dziecko ma trudności w szkole: czy szachy mogą pomóc?
Mogą być częścią odpowiedzi, ale jej nie zastąpią. Dziecko, które się nudzi lub zniechęca, może dzięki grze odzyskać ochotę do szukania, myślenia i odnoszenia sukcesów, a duńskie badanie to potwierdza. Jednak utrwalone trudności w czytaniu lub matematyce wymagają przede wszystkim rozmowy z nauczycielem i, w razie potrzeby, odpowiedniego wsparcia. Szachy są motywującym uzupełnieniem. Ze strony szkoły zobacz szachy w szkole we Francji.
W sprawie pokrewnego pytania o pozaszkolne korzyści (koncentracja, cierpliwość, pewność siebie) zobacz korzyści szachów dla dzieci, a w sprawie konkretnego związku z matematyką wróć do duńskiego badania i innych tropów na naszej stronie o szachach i matematyce.
Najczęstsze pytania
Czy szachy poprawiają wyniki w nauce?
Mierzone efekty są skromne i kruche. Metaanaliza z 2016 roku wykazuje umiarkowany średni efekt, zwłaszcza w matematyce, ale przy nierównej jakości badań; największe badanie randomizowane, w Anglii, nie wykazało żadnego efektu rok później.
Jakie są korzyści gry w szachy dla mózgu?
Gra angażuje uwagę, pamięć roboczą i przewidywanie. Jednak kontrolowane badania nie wykazują, by szachy trwale zwiększały ogólną inteligencję. Najpewniejsze korzyści to te, które daje każda stymulująca aktywność uprawiana z przyjemnością.
Czy szachy czynią mądrzejszym?
Nic tego nie dowodzi. Dobrzy gracze często mają predyspozycje, ale trudno stwierdzić, czy wynikają one z gry, czy istniały wcześniej. Rzetelne badania nie wykazują wzrostu ogólnej inteligencji.
Które badanie dotyczące szachów w szkole jest najbardziej wiarygodne?
Randomizowany eksperyment finansowany przez Education Endowment Foundation w Anglii (Jerrim i współpracownicy): 100 losowo wybranych szkół, ponad 4000 uczniów w wieku 9–10 lat, 30 godzin zajęć i wyniki mierzone na egzaminach krajowych rok później. Nie wykazał on żadnego efektu.